அல்பம்

பேருந்தில் ஏறி ஜன்னலோர இருக்கையைத் தேடி சாய்ந்து வசதியாக உட்கார்ந்து கண்களை மூடிய நித்யா, ‘அப்பாடா! வீடு வரதுக்குள்ள முக்கால் மணி நேரம் ஒரு குட்டித்தூக்கம் போட்டுலாம்’ என்று நினைத்தாள். அவள் கண்களை மூடி ஐந்து நிமிடம்கூட ஆகி இருக்காது.

”ஏன் மாமி, உங்க பக்கத்தாத்துப் பொண்ணுக்கு கல்யாணம் நிச்சயமாயிடுத்தா?”

“இன்னும் ஆகலியே. ம். அவாளும் நாலு வருஷமா பாத்துண்டிருக்கா.”

”ஓ, அது சரி நேத்து உங்க தெருவில என்ன சண்டை?”

“அதுவா.............

“ஆரம்பிச்சுட்டாங்கப்பா. இன்னும் எத்தனை பேர் தலையை உருட்டப்போறாங்களோ? கண்ணை மூடிக்கலாம். காதை மூட முடியாதே” என்று மனதிற்குள் அலுத்துக்கொண்டாள் நித்யா.

“ஏன் மாமி, உங்க வீட்டு மாடிலே புதுசா குடி வந்திருக்காளே, அதான் சிகப்பா, ஒல்லியா, அழகா”

“ஓ பத்மாவா! யாரோடையும் ரொம்ப பேச மாட்டேங்கறா. ரெண்டு மூணு தரம் கோவில்ல பாத்தேன். ஒரு சிரிப்போட நிறுத்திட்டா. போஸ்ட்மேன் அவங்களுக்கு வந்த கடிதத்தை எங்க வீட்டுலே போட்டுட்டுப்போயிட்டான். அதை கொண்டு குடுக்கப்போனேன். வீட்டை ரொம்ப சுத்தமா வெச்சிருந்தா. வீடு கிளி கொஞ்சறதுன்னு சொல்லலாம் போயேன். பழைய பால் கவரையெல்லாம் கூட அழகாக அடுக்கி வெச்சிருந்தா. கேட்டேன். பழைய பேப்பர்காரனுக்கு போடுவாளாம்.”

”பத்மா! நம்ப அம்மாவா இருக்குமோ?” இது நித்யா.

”ஐயய்யே! நான் பால் கவரையெல்லாம் அன்னன்னிக்கே தூக்கி எறிஞ்சுடுவேன் மாமி”

”நான் கூடத்தான். இதையும் மிஞ்சற மாதிரி ஒரு விஷயம் சொல்றேன் கேளு. காலி ஸ்வீட் பாக்சையெல்லாம் தேச்சு அலம்பி எடுத்து வெச்சிருந்தா தெரியுமோ?”

“ஐயே அல்பம்”

”இத்தனைக்கும் மாமா பேங்க் மானேஜர். ஒரே பொண்ணுதானாம் அவங்களுக்கு. அந்தப்பொண்ணும் வேலைக்குப்போறாளாம்.”

‘நம்ப வீட்டைப்பத்தித்தான் பேசறாங்களோ? எழுந்து போய் நறுக்குன்னு ரெண்டு கேள்வி கேட்டுடலாமா? ஒருவேளை அவங்க வேற யாரையாவது பத்தி பேசிண்டிருந்தா அசிங்கமாயிடுமே. இதென்ன! ஊர்லே பத்மான்னு வேற யாராவது இருக்கக்கூடாதா, அவங்க கணவர் பேங்க்ல மானேஜரா இருக்கக்கூடாதா, அவங்களுக்கு ஒரே பொண்ணுதான் இருக்கக்கூடாதா?’ இப்படி யோசிக்க, யோசிக்க போரடித்தது நித்யாவுக்கு. எப்படா வீடு வரும் என்றிருந்தது.

* * *

ஒருவழியாக பேருந்தை விட்டு இறங்கி வீட்டை நோக்கி நடந்தாள். வீட்டிற்குள் நுழையும்போதே அவள் அம்மா ஏற்றி வைத்திருந்த ஊதுவத்தியின் மணமும், மெல்லிய குரலில் அம்மா பாடும் பாட்டும் நித்யாவிற்கு உற்சாகத்தைத் தந்தது.

அழைப்பு மணி ஒலி கேட்டு கதவைத் திறந்த பத்மா, “வா, வா, என்ன இன்னிக்கு சீக்கிரம் வந்துட்ட. கை, கால் அலம்பிண்டு வா, உனக்குப்பிடிச்ச பூரி, சென்னா செஞ்சிருக்கேன்” என்றாள்.

பளிச்சென்றிருந்த சமையலறை மேடையிலேயே ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டு அம்மா கொடுத்த பூரியைப் பிய்த்து சென்னாவுடன் சேர்த்து வாயில் போட்ட நித்யாவின் கண்களில் எதிரே இருந்த அலமாரியின் கீழ் தட்டில் ஒரு கவரில் அழகாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த பால் கவர்கள் பட்டன.

“அம்மா, நான் ஒண்ணு கேட்டா கோவிச்சுக்க மாட்டியே? எதுக்கு இந்த பால் கவரையெல்லாம் சேத்து வெச்சிருக்க? தூக்கிப்போட வேண்டியது தானே” என்றாள் நித்யா.

“அதுவா, நீதானே நித்யா தீபாவளி அன்னிக்கு சொன்ன. பால்கவர், ப்ளாஸ்டிக் கவரையெல்லாம் குப்பைத்தொட்டிலே போட்டுடறா. பட்டாசு வெடிச்சு குப்பைத்தொட்டில விழுந்து புகையா வரது. இந்தப்புகை உடம்புக்குக் கெடுதல்ன்னு. அதோட பழைய பேப்பர்காரன் இதை வாங்கறான்னா பாவம் அவனுக்கு ஒரு அஞ்சோ, பத்தோ லாபம் இருக்கும் இல்லியா?” என்றாள் பத்மா.

“அது சரி. இந்த காலி ஸ்வீட் டப்பாவையெல்லாம் எதுக்குமா தேச்சு அலம்பி பத்திரமா எடுத்து வெச்சிருக்க. தூக்கி எறியக்கூடாதா?” என்று கேட்டாள் நித்யா.

“அதுவா. இன்னிக்கு கார்த்தாலே நீ என்ன செஞ்ச?”

“என்ன செஞ்சேன்?”

“டிபன்பாக்சை வெச்சுட்டுப்போயிட்ட.”

“ஆமாம்மா. சாரிம்மா. ஆனா அதுக்கும் இதுக்கும் என்னம்மா சம்பந்தம். “

“இருக்கே. உன் ப்ரெண்ட்சுக்கும் சேர்த்து 10 இட்லியும், கொத்தமல்லி சட்னியும் வெச்சிருந்தேன். என் நாக்கு நீண்ட தேவதையே அதை அப்படியே வெச்சிருந்தா நீ வந்து சாப்பிடவா போற. அயர்ன் துணி குடுக்க வந்த பையன் கிட்ட இட்லி சாப்பிடறயான்னு கேட்டேன். குடுங்கம்மா. எடுத்துட்டுப்போய் நானும் தங்கச்சியும் சாப்பிடறோம்ன்னு அந்தக் குட்டிப்பையன் பொறுப்பா சொன்னான். காலி ஸ்வீட் டப்பால இட்லியும், சட்னியும் போட்டு குடுத்தேன். இதுல குடுத்தா டப்பா திரும்ப வரலயேன்னு கவலைப்பட வேண்டாம். கவர்ல எல்லாம் குடுக்க எனக்கு இஷ்டமில்ல, இப்ப புரியறதா” என்றாள் பத்மா.

எச்சில் கையுடனேயே மேடையில் இருந்து குதித்து இறங்கி வந்து “அம்மான்னா அம்மாதான்” என்று பத்மாவின் கன்னத்தில் அழுத்தி முத்தமிட்டாள் நித்யா. இந்த சின்ன விஷயத்துக்கு எதுக்கு இப்படி ஆர்ப்பாட்டம் செய்கிறாள் என்று புரியாமல் விழித்துக்கொண்டே மகளின் முத்தத்தை ரசித்தாள் பத்மா.

Comments

ஜெயந்தி அக்கா,
கதை அருமை. ;) இயல்பாகச் சொல்லி இருக்கிறீங்க.
பிடித்திருக்கிறது.

‍- இமா க்றிஸ்

ஹலோ ஜெயந்தி மேடம், அனுபவம் வாய்ந்த எழுத்தாளர் மாதிரி கலக்கறீங்க. குறைனு சொல்ல எதுவும் இல்லை. எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. இதே மாதிரி நல்ல கருத்துக்களோட கதை இருக்கறதே சிறப்பா இருக்கு. அடுத்த கதை எப்போன்னு எதிர்பார்த்துட்டு இருக்கேன். வாழ்த்துக்கள்.

ஜயந்தி மாமி, நானும் இந்த வேலை செய்வேன் ,வேலை செய்பவர்க்கு இந்த பாக்ஸீல்தான் பண்டிகை தினங்களில் பலகாரங்கள் தருவேன் அதேப்போல் எல்லோருக்கும் கொடுத்துவிடுவேன் திருப்பி கேட்கவேண்டிய அவசியம் இருக்காது. மிகவும் வசதியாகவும் இருக்கும்.முதலில் தயக்கமாக இருந்தது கதை படித்ததும் தயக்கம் போய்விட்டது கதை அருமை.

life is short make it sweet.

ஜெ மாமி, கதை நல்லா இருக்கு. பிளாஸ்டி பொருட்களை குப்பையில் போடக்கூடாது என்ற மெஸெஜ் ம் சொல்லி இருக்கின்றீர்கள். நிறையக் கதைகள் தொடர்ந்து எழுதுங்கோ.

வாணி

ஜெயந்தி மாமி,

கதை அருமையாக இருந்தது. ஒவ்வொரு வாரமும் ஒவ்வொரு கருத்துக்களை அறிந்து கொள்கிறோம்.

வாழ்த்துக்கள்!!!

with love

ஜெயந்தி மாமி உங்களேட கதை சுப்பர்.நல்ல கருத்து,அழகான வரி அமைப்புடன் படிக்க எளிமையாக இருந்தது.நன்றி மாமி.

கதை அருமையிலும் அருமை......நல்ல கருத்துக்கள்

தன் மகளுக்கு கொடுக்கும் அழகான விளக்கம் அதிலிருக்கும் அறிவார்ந்த கருத்துக்கள்
...எல்லாமே ரசிக்கும்படி இருக்கிறது.

நன்றி மாமி..தொடர்ந்து உங்கள் சிந்தனை சிப்பிக்குள் இருந்து கருத்து முத்துக்களை உதிருங்கள்...

தொடர்ந்து எதிர்பார்க்கிறேன்...

என்றும் அன்புடன்
இளவரசி

புரியாத பிரியம் பிரியும் போது புரியும்.

உங்கள் எழுத்து என் மனதை தொட்டு விட்டது ஜெயந்தி மாமி.
சிறந்த எழுத்தாளராக இந்த கதை உங்களை படம்பிடிக்கின்றது.
அதை விட மக்களுக்கு ஒரு "மசேச்" கொடுத்துள்ளீர்கள் பாரும்கோ,
அதுதான் எனக்கு மிகவும் பிடித்துள்ளது.மேன்மேலும் வளர்ந்து சிறக்க எனது வாழ்த்துக்கள்.
அன்புடன் ராணி

தாயை பழித்தால், தாய் தடுத்தால் விடுவேன்
தமிழை பழித்தால், யார் தடுத்தாலும் விடேன்.

இமா
தேவா
கீதாஜி
வாணி
எரிக்
இளவரசி
யோகராணி
அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி.

Super.. Nice story..

ஜெயந்தி மாமி! அருமையான கதை! ஒரு கதையில் எத்தனை டேக்‍ஹோம் பாயிண்ட்ஸ்

"10 வது முறை விழுந்தவனைப் பூமி முத்தமிட்டுச் சொன்னது - "9 முறை எழுந்தவனல்லவா நீ?"..

ஆஹா...ஜெயந்தி மாமி இதை எழுதிய உங்கள் கைகளை குலுக்கனும் போல் இருக்கு.நல்ல சிந்தனை போங்க.
என் அக்கா இப்படிதான் செய்வாங்க.அவங்களை பார்த்து ஓரளவு நாங்களும் கற்று கொண்டோம்.அது எவ்வளவு உபயோகமானதுன்னு இது போல யாராவது சொல்லும் போதுதான் நம்மை நாமே தட்டிக்க தோணுது.
பகட்டுக்காக வீண் செய்து மாசுபடுத்துவது சுகாதரமல்லன்னு இந்த சிறுகதை மூலம் உணர்த்திட்டீங்க.வாழ்த்துக்கள்.
அடுத்த கதையை நோக்கி நாங்களும் காத்துகிட்டு இருக்கோம் சரியா ஜெயந்தி மாமி.

என்றும் அன்புடன்,
அப்சரா.

எந்த ஒரு மனிதனையும் அவர்கள் சக்திக்கு மீறி இறைவன் சோதிப்பதில்லை.

very good message you have given maami. really u r great. expecting your next publication as soon as possible.

Ramya Karthick B-)

When someone is nasty or treats you poorly, don't take it personally.
It says nothing about you but a lot about them.... :)

மாமி... கதை கருத்து அருமை. என் அம்மா பற்றி படித்தது போல் இருக்கு. பால் கவர் எல்லாம் அழகா பையில் வைத்திருந்து குப்பை எடுக்க வருகிற வண்டிகாரரிடம் குடுப்பார். ஏம்மா'னு கேட்டா நம்ம அதை பழைய பேபருக்கு குடுத்தா வரும் காசு நமக்கு பெருசில்ல, ஆனா அவனுக்கு அந்த பணம் பெருசு. அதான் வெச்சிருந்து குடுக்கறேன். ஒரு வகையில் அவனுக்கு இது உதவும்'னு சொல்வாங்க. ஸ்வீட் டப்பாவும் வெச்சிருப்பாங்க... வீட்டுக்கு வேலை பார்க்க வருகிறவருக்கு உணவு குடுக்க, பிச்சை எடுக்க வரும் ஆட்களுக்கு உணவு குடுக்க என்று. இது இத்தனை நாள் எனக்கு பெருசா தெரியல... உங்க கதை படிச்சதும் பெருசா தான் தெரியுது. மிக்க நன்றி மாமி. :)

துணிந்தவர் தோற்றதில்லை!!
தயங்கியவர் வென்றதில்லை!!

அன்புடன்,
வனிதா

What a beautiful story......there is no words to express ........
such a talent you have got Madam.......

நாகவல்லி கார்த்திக்
இலா
அப்சரா
ரம்யா
வனிதா
சத்யாகுஹா
அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி


பொதுவா நாம அல்பம்னு நெனைக்கிற விஷயங்கள்லாம் அல்பம்மில்லை அதில் அர்த்தமிருக்கும்னு
தோண வெச்சுட்டேள்.தாங்க்ஸ்

வாழ்க வளமுடன்!
அன்புடன்
மாமி (எ) மோகனா ரவி...

ஜெயந்தி மாமி

உங்க கதை ரொம்ப நன்னாருக்கு. கேவலமா நினைக்கிற ஒருவிஷயத்தில் நல்லதும் இருக்கு. ரொம்ப அழகா சொல்லிருக்கீங்க மாமி. நானும் ஸ்வீட் பாக்ஸ் இருந்தா அப்படிதான் பண்ணுவேன். ஆனா பால்கவா் சேர்த்துவைக்க தோணாது (4 வருடம் முன்பு). இப்போ நான் ஊர்ல இல்லை. ஆனால் ஊருக்கு போய் செட்டில் ஆனா கண்டிப்பா சோ்த்து வைத்து பேப்பர்காரனிடம் கொடுத்துவிடுவேன். நாம் துாக்கிஎறியும் ஒரு விஷயம் ஒருவருக்கு பயன்படும என்றால் எதற்கு துாக்கி எறியவேண்டும். மிக்க நன்றி மாமி பயனுள்ள தகவல்கள் சொன்னதுக்கு.

"செய்க தவம், தவமாவது அன்பு செலுத்துதல்"

ராதா ஹரி

உங்க கதையோடு சேர்ந்து நல்ல மெசேஜ்யும் சொல்லிருக்கீங்க, வாழ்த்துக்கள், கதையை படிச்சதும் என் அம்மா ஞாபகம் தான் வந்தது.

அன்புடன்
பவித்ரா

வணக்கம் மாமி, உங்களுடைய கதை மிக அருமை.அல்பம் என்று நெனைக்கிறவங்களுக்கு,அதனுடைய அருமைப்பத்தி தெரியாது.அதை அழகாகச் சொல்லிருக்கிங்க. இதுபோல் நிறையப் படைப்புகள் வெளிவர வாழ்த்துக்கள். நன்றி.

மோகனா
ராதா ஹரி
பவித்ரா
ருக் பிரியா

அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி
ஜெ மாமி

ஜெ மாமி:

பார்வைகள் மாறுபடுவதை அழகா சொல்லி இருந்திங்க; சரியாய் தெரியாம யாரை பற்றியும் பேச கூடாது.

With God,All things are possible!

உங்கள் பாராட்டுக்கு நன்றி ப்ரின்ஸ்ஜெரி
அன்புடன்
ஜெமாமி

ஏதார்த்தமான கதை. நான் முதன் முதலாக செகந்தராபாதில் குடியேறிய போது தெலுங்கு, ஹிந்தி தெரியாமல் வீட்டுக்குள்ளே இருக்கும்போது அக்கம்பக்கத்தவர் பேசிய வம்புகள் ஞாபகம் வந்தது. உங்கள் எழுத்து நடை அருமை.

The Education of an individual is endless.