tension

Tholikalay namaku problem evvalavo chinna vayathil irunthu ovvoruvarum pala piratchanaikalai kadanthu vanthuruppom. But marriage ku pinnadi namaku yerpadra problem rompa diff.mamiyar, nathanar, kolunthan , husband nala problem . Nengal ovvoruvarum antha problem eppadi solve panranga athavathu tention overakum pothu unga mana nilai eppadi irukku some time sethuralam pola irukkum la. Appa nenga unga manasai eppadi aruthal paduthikuvenga pa. Antha time la namma minda eppadi handle pannanum nu pls solunga pa.

இமா அக்கா...உங்க மாதிரி எல்லாரும் இருந்த எந்த குடும்பத்திலையும் பிரிவே இருக்காது அக்கா.. Really u r great...இமா அக்கா உங்கள எப்படி அழைப்பது அம்மான or அக்கான...:))

//உங்க மாதிரி எல்லாரும் இருந்த எந்த குடும்பத்திலையும் பிரிவே இருக்காது// ;) எப்பிடி 2 கை தட்டினால்தான் சத்தம் வருமோ அப்படியேதான் சத்தம் வராமலிருப்பதுவும். :-) க்ரெடிட் முழுக்க என்னைச் சேராது. என்னோட சண்டை போடாமல் பாசம் காட்டுற அவங்களைத்தான் சேரணும். ;))
//Really u r great..// ஆஹா! ;) எப்பவாச்சும் உங்களை திட்டி வைப்பேன். அப்போ சொல்லுங்க இதை. ;)
//இமா அக்கா உங்கள எப்படி அழைப்பது அம்மான or அக்கான...:))// ஹி ஹி.. அக்காவை அம்மாம்பீங்களா உங்க பக்கம்!! :-) எப்பிடி வேணுமானாலும் கூப்பிடலாம். இமான்னே கூட கூப்பிடலாம்.

‍- இமா க்றிஸ்

;) என்ன சொல்ல... நான் நிச்சயம் உங்களை போல இல்லை. என் பக்கம் தப்பில்லாம மன்னிப்பு கேட்பது... கேட்பேன், அவங்க பக்கமும் தப்பு பண்ணாம இருந்திருந்தா. அவங்களும் தெரிஞ்சு பண்ணல, ஆனா சின்ன மிஸண்ட்ரஸ்டாண்டிங் என்றால் மன்னிப்பு கேட்பேன், சுமூகமா போக. ஆனா தப்பு பண்ணாம நிக்க வெச்சு குறை சொன்னா, வாயே திறக்க மாட்டேன். ;) மன்னிப்பு கேட்டு பிரெச்சனையை முடின்னு யாராவது பின்னால் நின்னு குத்திகிட்டே இருந்தா கூட... நோ தான். ஆனா ஒரு வேலையை அடிக்கடி பார்ப்பேன் பிரெச்சனை இல்லாம சுமூகமா போக... மனசுல பட்டதை சிரிச்சுகிட்டே சொல்லிட்டு போயிடுவேன். அட்லீஸ்ட் என் மண்டையில் கோபம் குறையும். என்னால எதையும் மனசுக்குள்ளவே போட்டுக்க முடியாது... கோபம்னா கோபம் தான், தப்புன்னா தப்பு தான், அதை நேருக்கு நேர் சொல்லாம விட்டுக்கொடுத்து ரொம்ப நாள் தாக்கு பிடிக்க முடியாது என்னால். நான் இப்படித்தான் என்பதை நேராக சொல்லிவிடுவேன் (ஆனா கொஞ்சம் பாலிஷா சொல்வேன் ;)). எனக்கு பிரெச்சனை, பிடிக்கல, தப்புன்னு பட்டதை சொல்லாம மண்டையில் வெச்சிருந்தா என்னவோ என்னால் அவங்ககிட்ட ஒழுங்கா பேசவே முடியாது, பார்க்கும் போது, அவர்களை நினைக்கும் போதெல்லாம் அந்த கோபம் என் மண்டையை போட்டு தாக்கி ஸ்ட்ரெஸ் கொடுத்துடும். சொல்லிட்டா உங்களை போல அடுத்த முறை எப்போதும் போல சிரிச்சு பேசுவேன்... மனசுல வெச்சுக்க மாட்டேன்... ஆனா நான் சொன்னதை மனசுல வெச்சுகிட்டு பதிலுக்கு பேசுறவங்க எப்படி ரியாக்ட் பண்ணாலும், கண்டுக்காம விட்டுடுவேன் :P அதே போல தான் நான் தப்பு பண்ணிருந்தாலும்... உடனே மன்னிப்பு கேட்டாகணும், கேட்கும் வரை எனக்கு அமைதி இருக்காது. அவங்க ஏற்பதும் ஏற்காததும் அவங்க இஷ்டம். அப்பறம் அவங்க மன்னிக்கலன்னு அதையும் மண்டையில் வெச்சுக்க மாட்டேன்.

ஆண்டவன் எனக்கு கொடுத்த பெரிய வரம்... என் மறதி :) யார்கிட்டையாவது பிரெச்சனைன்னா எதுக்கு வந்தது என்பதையே காலப்போக்கில் (சில நேரம் அடுத்த நாளே கூட!!) மறந்து போவேன்.

சாகலாம்னு தோணுறது... நெவர்!! நம்ம உயிர் போனா? பிரெச்சனை முடிஞ்சுடுமா? நம்மை நம்பி இருக்கவங்க? நம்மை நேசிக்கிறவங்க? அவங்களை விட நமக்கு பிரெச்சனை தான் பெருசா? நொ வே. பிரெச்சனை பண்ற ஆளை கண்டுக்காம போகணுமே தவிற சாகும் அளவு அவங்களுக்கு முக்கியத்துவம் தர கூடாது. நீங்க சொன்ன மாதிரி சாவை நினைச்சு ஒரு முறை பயந்திருந்தா தான் உயிரோட இருக்கிறதோட அருமை தெரியும்... சில நேரம் கடவுளே என்னை எப்படியாவது காப்பாத்திடு, என்னை நம்பி என் பிள்ளைகள் இருக்குன்னு வேண்டி இருக்கேன்... அந்த வலி எனக்கு தெரியும். என் உயிர் எனக்கு ரொம்ப முக்கியம், பிரெச்சனை பண்றவங்க எனக்கு அவ்வளவு முக்கியமில்லை.

சமீபத்தில் இங்கே பிரெச்சனைன்னு 2 ஆண்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டார்கள்... அதில் ஒருவர் மனைவியை எனக்கு தெரியும். இப்போது பார்க்க மனம் துடிக்கிறது. முகத்தில் இருந்த மகிழ்ச்சி காணாமல் போய் அந்த பெண் துடிப்பதை பார்த்தேன்... உயிரை விட்டவன் மேல் வந்த கோபம் அளவில்லாதது.

துணிந்தவர் தோற்றதில்லை!!
தயங்கியவர் வென்றதில்லை!!

அன்புடன்,
வனிதா

நீங்க‌ மொபைலில் இருந்து பதிவு போடுறீங்களா?

நீங்க‌ சொல்றது சரிதான். திருமணத்திற்கு பிறகுதான் தினுசு தினுசா பிரச்சனைகள் வருது. இப்பவும் சில‌ பிரச்சனைகள் இருக்குது. ஆனால் நான் எந்த நேரமும் நான் அதை சுமந்து கொண்டு இருப்பதில்லை. ஒரு வருடத்திற்கு முன்னாடி எல்லாம் எந்த‌ நேரமும் கண்ணீரோடதான் சுத்திக்கிட்டு இருப்பேன்.

யாருக்கு நம்மை பிடிக்கும், யாருக்கு பிடிக்காது, ஒவ்வொருத்தரும் என்ன‌ மாதிரியான‌ சுபாவம்னு தெரிஞ்சுகிடவே எனக்கு நான்கு வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. ஆனால் அதற்குள் நிறைய ப்ராப்ளம்ஸ், மனக்கசப்புகள் எல்லாம் நடந்து முடிந்துவிட்டது. எனக்கும் என் பிறந்த‌ வீட்டிற்கும் தொடர்பை விடச்சொல்லி சண்டையிடுகிறார் கணவர். நான் வேணுமாம். அவங்க‌ வேணாமாம். இன்னும் பிற‌.

எனக்கு கஷ்டம் வரும்போதெல்லாம் ஃப்ர்ஸ்ட் கடவுள்கிட்ட‌ வேண்டிப்பேன். எனக்கு உள்ள‌ ப்ரச்சனைகள் எல்லாம் உங்களுக்கு தெரியும் சோ நீங்க‌ பார்த்துகங்கனு காட்கிட்ட‌ விட்டுடுவேன். அப்பறம் நம்மளவிட‌ எத்தனையோ பேர் கஷ்டபடுறாங்க‌. அவங்க‌ பிரச்சனைக்கு முன்னாடிலாம் இது ஒன்றும் இல்லை என்று எனக்கு நானே சமாதானம் செய்து கொள்வேன்.

நானும் ஈகோ பார்க்காம‌ உறவுகள் வேணும்னு சில‌ சமயம் தப்பே இல்லனாலும் சாரி கேட்டிருக்கேன். பட் அவங்க‌ அதை எடுத்துகிட்டதாகவே தெரியல‌.

எனக்கு குழந்தை பிறந்ததுக்கு அப்பறம்தான் பெரிய‌ சண்டைகள் வந்தது. அதனால் செத்துவிடலாம் என்று எண்ணம் தோன்றியதில்லை.

நமக்காக‌ யாரும் இல்லையென்றாலும் பரவாயில்லை. நம் பிள்ளைகளுக்காக‌ நிச்சயம் நாம் இருக்கவேண்டும். நம்மை விட‌ பெட்டரா யாரும் அவர்களை பார்க்கமுடியாது. ரிலாக்ஸா இருங்க‌. டென்சன் ஆனா ஆரோக்கியத்திலும் சரி மனதள்விலும் சரி நமக்குதான் ப்ரச்சனை. எவ்வளவோ பார்த்துட்டோம் இதை சமாளிக்க‌ முடியாதா என்ன‌?

அறுசுவையில் பழைய‌ இழைகளை படியுங்கள். பொழுதும் போகும். மனதுக்கு அமைதியாவும் இருக்கும். நீங்க‌ மற்ற‌ வேலைகளில் பிஸியாகிட்டீங்கனா ப்ராப்ளம்ஸயே மறந்துடுவீங்க‌.

நன்றி!

வாழ்க்கை முடிவற்ற வாய்ப்புகளை கொண்டது!!!!

இல்ல அக்கா சில தோழிகள் உங்கள அம்மானு கூப்பிடறாங்க அதனாலதான் அப்படி கேட்டேன் அக்கா...அப்போ என்னைய திட்டுவீங்கள அக்கா...::))

திருமணம் முன்பு என்னை போல் சந்தோசமான ஆளா பாத்து இருக்க முடியாது...எனக்கு தெரிந்தது எல்லாம் என் குடும்பம் மட்டுமே...என் தந்தைக்கா காதல் தியாகம்,இன்னும் பல பல எல்லாம் என் மேல் உயிரே வைத்து இருக்கும் கூட்டு குடும்பத்திற்க்கா தான்..என் தந்தையோ இருதய நோயளி அவரை கஷ்ட படுத்த விரும்பவில்லை...என் தந்தைக்கா பிடிக்காத திருமணம் செய்து கொண்டேன்...என் அண்ணிமார்களே எனக்கு எல்லா விதத்திலும் எனக்கு துணை...கரு தரிக்கும் வரை அமைதியாக இருந்த என் மாமியார் வீடு கரு தரித்த பின் ஒரே பிரச்சனை...தொட்டால் குற்றம் நின்னால் குற்றம்...யாரிடமும் எதும் சொல்லவில்லை...
மனதில வைத்து புலுங்க ஆரம்பித்தேன்..குழந்தை பிறந்தால் எல்லம் சரியாகிவிடும் என்று இருந்தேன்...ஆனால் குழந்தை பிறந்த அன்று என் கணவர் என் தந்தையிடம் சண்டை எல்லோரும் சேர்ந்து சமதானம் செய்து பார்த்தோம் எதும் வேலைக்கு ஆகவில்லை...நானும் இந்த பிரச்சனை தங்க முடியாமால் சாக முடிவு எடுத்தேன்..எல்லோரும் என்னை காப்பாற்றி விட்டனர்...என் அண்ணி எல்லாம் கண்டு பிடித்து விட்டார்...கரு தரித்தில் இருந்து பிரச்சனை நடந்தால் தான் இவ்வளோ தூரம் வந்து இருக்கிற்து அதனால எங்க வீட்டு பெண்ணை நாங்களே uவைச்சிக்கிறோம்னு சொல்லிட்டங்க...
என்ன தான் பிரச்சனை வந்தாலும் இத விட இன்னும் நிறைய பிரச்சனை வர போகுது அதுக்கு உன் மனதை தயார் செய்து கொள்...இந்த ஒன்னும் இல்லை வர போகும் பிரச்சனை விட என்று மனதை தேத்திக்கொள்ளுவேன்...கோவம் வரும் போது அழுவேன்,தூங்க முடியமால் தவிப்பேன்,எப்படி இதை சரி செய்வது என்று யோசிப்பேன்...என்ன தான் எல்லாம் சரி செய்தாலும் அடுத்த பிரச்சனை ரெடியா இருக்கும்...வாழ்க்கையில் கவலை இல்லாத மனிதன் யாரும் இல்லை....
என் கணவரோ உங்க பெண்ணை நிங்க வச்சிக்குங்க குழந்தை எனக்கு குடுத்துடுங்கனு சொல்லிட்டாரு...என் விட்டில் எல்லோரும் குழந்தையா தர மட்டோம்னு சொல்லிட்டங்க...இதோட முடியால பிரச்சனை என் மாமானார் எனக்கு திருடி என்ற பட்டத்தை காட்டி விட்டார்...என் அப்பாவால் அதை தங்கி கொள்ள முடியாவில்லை 1 கிலோ நகை,கார்,பணம் இது எல்லாம் குடுத்து தான் திருமணம் செய்தேன் அதனால் என் பெண் எதுக்கு திருட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று என் அப்பா சொல்லிவிட்டர்...நகை கிடைத்த பிறகு என் மாமானார் என்னிடம் பேச கூட இல்லை...என் குடும்பதாரின் நம்பிக்கையில் தான் இன்னும் இந்த உலகில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கேன்...என் குடும்பதில் நடக்கும் விஷேத்தில் நான் தான் கடைசியாக கல்ந்து கொள்வேன்...நானே சிக்கிரம் கிளம்புவேன்..என்னை எதிர் பாத்த என் வீட்டில் உள்ளவார்கள் கவலை கொள்ளுவார்கள் வருவேனோ வரமால் போய் விடுவேனோ என்று...இன்னும் பல பல இருக்கிறது...நினைக்க நினைக்க கண்ணில் நீர் வருகிறது..
.இந்த இழை ஆண்கள் படிக்க நேர்ந்தால் தயவு செய்து என்னை மன்னிக்கவும்...உங்க நம்பி தான் பெண்ணை பெத்தவிங்க திருமணம் செஞ்சி குடுக்கறாங்க...அவிங்களால ஒரு மனுஷியாக மதிங்க...அவிங்களுக்கும் உயிர் உள்ளது...

இதுவும் கடந்து போகும்
ஆனால்
எதுவும் மறந்து போகாது...

Hi divya. Unga pathivai na ippathan parthan pa. Unmailay na kan kalankitan pa. Nenga yaru enga irukkanga nu ennanu kuda enaku theriathu but manasu vitu alanum pola iruku pa. 4 daysa oru pblm pa. Ennala thangavay mudiala but unga message parthavudan divya vukku nadantha mari namakku nadakkala antha alavukku god thunai irukkunu koncham relax pa. Thank u divya. Na nangu thunki saptu 4 days atchu en hus ennanu kuda ketka matrar pa. En kankal althu aluthu ini aluthal blood than varum pa. Na joind family than pa. En face rompa ippa diff iruku atha pathu kuda en mamiyar mama ketkala enna atchu nu athan kastama irukku. En mama aththai en thai maman pa. Sonthathula than pa love marriage pa. Nenga sonna lasta kudutha comment rompa correctana varthai pa.

நான் இந்த பதிவு பார்த்தவுடன் என் கருத்து போடலாம்னு இருந்தேன்...மனதில் ஒரு நெருடல் போடலாமா வேண்டாமானு...அப்புறம் தான் கருத்து போட்டேன்....நிங்க கவலை படதிங்க.எல்லாம் சிக்கிரம் சரியாகி விடும்...மனதை தாளாரவிடதிங்க...உங்க குழந்தை முகத்தை பாருங்க கவலை கொஞ்ச நேரம் மறந்து போகும்...

இதுவும் கடந்து போகும்
ஆனால்
எதுவும் மறந்து போகாது...

//சில தோழிகள் உங்கள அம்மானு கூப்பிடறாங்க// என்னை அழைக்க அடைமொழிகள் எல்லாம் தேவையில்லை. :-) நீங்க 'அக்கா' என்று கூப்பிடுற அளவு இளமை இல்லை நான். :-) வெறும் இமா போதும். 'மேடம்' சொல்லாத வரை எதுவானாலும் சரிதான். அவரவர் விருப்பம் போல கூப்பிடட்டும் என்று விட்டுவிட்டேன்.

‍- இமா க்றிஸ்

திவ்யா உன் பதிவை படிக்கும்போது நீ எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டுருபபன்னு தெரியிதுப்பா.எனக்கும் பிரச்சினைகளை எப்படி சமாளிப்பதுன்னு தெரியாமல் இருந்தேன். அறுசுவையில் இமாம்மா & வனிதா அக்கா பதில்கள் தான் எனக்கு ப்ரச்சனைகளை சமாளிப்பது எப்படி ன்னு கற்றுக்கொடுத்தது.இமாம்மா ரொம்ப நன்றி.நீங்க அம்மாவாக இருந்து ஒருதீர்வு சொல்றிங்க.நானும் எந்த ப்ரச்சனைனாலும் ரொம்ப கவலை படுவேன். ஒரு லாஸ்ட் 20நாட்களாக பொறுமையாக யோசித்து நானே முடிவெடுக்கிறேன்.நம்மளுடைய பிரச்சினைகளை நாமேதான் தீர்க்க முடியும்.நம்ம குடும்பத்தாரை பற்றி நமக்குததானே தெரியும். அதனால் நாமதான் கையாள வேண்டும். எந்த பிரச்சினைனாலும் கொஞ்ச நேரம் நமக்கு பிடித்த விஷயத்தில் கவனத்தை செலுத்துங்கள். யார் எது பேசினாலும் கண்டுகாதீங்க.எல்லாரிடமும் அன்பாகவே பழகுங்கள் அதுமட்டும் தான் நமக்கு திரும்ப கிடைக்கும். டென்ஷன் ஆன நம்ம உடம்பு தான் கெடும்.

அன்பு தோழி. தேவி

மேலும் சில பதிவுகள்